กลับมาว่างอีกครั้งหนึ่งนะครับ แต่ก็ค่อนข้างจะขี้เกียจมานั่งพิมพ์พอสมควร วันนี้เป็นวันที่14มีนาคม2009 ก็ไม่ใช่วันพิเศษอะไรหรอกครับ แต่ก็อยากมานั่งเขียนอะ อิอิ

จนถึงตอนนี้ก็ปิดเทอมมาได้เกือบเดือนละ สอบแกะกะแพะ (gat pat) เรียบร้อย ก็คงจะได้คะแนนไม่มากนะครับ เพราะว่ายังเรียนไม่จบ ม6 เลย แล้วผมก็ไม่ได้ตั้งใจมากกับการสอบครั้งแรก แต่ก็ทำเต็มที่แหละครับ

ตั้งแต่ปิดเทอมมาก็กลับมาอยู่บ้านที่บ้านโป่ง ราชบุรีเลย แล้วก็มีโอกาสได้ไปมิชชั่นทริปของ รร ที่ โรงเรียนสุริยวงศ์ จังหวัดราชบุรี ผมก็งงๆพอสมควร เล่นซะกลางเมืองราชบุรีเลย แปลกดีนะ แต่ก็ดีเหมือนกันครับ ได้เพื่อน พี่ น้องดี แล้วก็ได้ประกาศข่าวประเสริฐสู่คนทั่วไปด้วยครับ เป็นประสบการณ์ที่ดีพอสมควร มีโอกาสได้เตะฟุตบอลกับนักกีฬาของโรงเรียน ซึ่งเป็นอะไรที่หาโอกาสได้ยากมากนะครับ ปกตินักกีฬาจะไม่ค่อยเตะกับคนธรรมดาหรอกครับ ผมลงไปเล่น5นาทีนี่ หน้ามืด ขอไปเป็นประตูเลยครับ อิอิ

จบจากมิชชั่นทริปก็เป็นวันที่5มีนาคม วันที่6มีนาคมก็เดินทางเข้า กทม. เพื่อไปสอบ gat pat ในวันที่ 7และ8 มีนาคม ต่อจากนั้นก็เป็นรายการของบูบูทริป

ทริปมีชื่อว่า บูบูทริป-ทางรถไฟสายมรณะ-น้ำตกไทรโยคน้อย-อุทยานแห่งชาติไทรโยค ก็ไปเที่ยวกันเหนื่อยมากนะครับ สนุกมากด้วย เล่นน้ำมันดี ตัวดำลงไปเยอะเลยครับอิอิ ก็ต้องขอขอบคุณพ่อและแม่ของผมนะครับ ที่เป็นสปอนเซอร์หลักตลอดทริปนี้นะครับ
ก็หวังว่าทริปหน้าจะมีคนไปกับผมนะครับ ขอเชิญชวนเลย ผมวางแผนละ ทริปหน้าเราจะไปที่ๆมีแต่ความหลังของผมนะครับ สถานที่นั้นก็คือ อัมพวาครับ 555

จากนั้นผมก็พักตลอดมา แล้วก็ไปลงเรียนฟิสิกส์นิดหน่อย พอมาวันนี้ก็เจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันด้วยนะครับ

อันแรกเลย ผมโดนตำรวจจับครับ ข้อหาไม่สวมหมวกกันน็อค

พอมาวันนี้
ในระหว่างที่กำลังเดินเล่นอยู่แถวตลาดนัด ก็เดินซื้อของไปเรื่อยๆ ซื้อแตงโมลูกหนึ่งกะซีดีแผ่นหนึ่ง พอเดินกลับมาที่มอไซค์ ล้วงไปในกระเป๋า ปรากฎว่ามีแต่กุญแจบ้าน กุญแจมอไซค์มันหายไป ผมก็กลับไปเดินหาในตลาดอีกรอบ2รอบนะครับ ปรากฎว่าไม่เจอละ ผมก็ถามคนที่เค้าเพิ่งมาครับว่า "พี่ครับ ขอยืมกุญแจหน่อยดิ กุญแจมอไซค์ผมหาย" เค้าก็ลองมาไขดู ปรากฎว่าไม่ได้ ผมก็บอกเค้าไปว่า เดี๋ยวผมลองไปคุยกับตำรวจดู ปรากฎว่าตำรวจก็มองผมหัวจรดเท้าเลยครับ เค้าคงกลัวว่าคนหน้าตาหล่อๆอย่างผมจะเป็นโจรขโมยรถมอไซค์ คนเราดูกันที่ภายนอกเท่านั้นหรอ 555 แล้วก็ขอบคุณพระเจ้านะครับ พี่คนที่ผมไปขอยืมกุญแจรถเค้า เค้าก็มาถามผมว่าบ้านผมอยู่ไหน ที่บ้านผมมีกุญแจหรือเปล่า ผมก็บอกว่ามี แล้วเค้าก็พาผมมาเอากุญแจที่บ้าน แล้วก็พากลับไปส่งที่ตลาดอีก ขอบคุณพระเจ้าจริงๆ แล้วก็ขอบคุณพี่เค้าด้วยนะครับ

พี่เค้าชื่อ เรย์ อยู่แถวๆดอนขมิ้น
ผมก็ตั้งฉายาให้เค้าว่า เรย์ ดอนขมิ้น เท่ห์ป่าว

วันนี้ชื่อของเขา(เรย์ ดอนขมิ้น) ก็อยู่บนhi5ผมเรียบร้อยแล้วครับ คนเราดูกันที่ภายนอกไม่ได้ ต้องดูที่จิตใจครับ

โอเค

ขอบคุณที่อ่านจนจบ ไว้พบกันเมื่อมีโอกาสที่ดี
ขอพระเจ้าอวยพระพรทุกท่านครับ